… zastanów się trzy razy nim coś powiesz …

 

art abstract Original painting art original abstract by mattsart

 

obraz: mattsart / etsy.com

… wiosna:-)))

SONY DSC

obraz: ochablo.wordpress.com

 

 

Dzisiaj rano niespodzianie zapukała do mych drzwi
Wcześniej niż oczekiwałem przyszły te cieplejsze dni
Zdjąłem z niej zmoknięte palto, posadziłem vis-à-vis
Zapachniało, zajaśniało, wiosna, ach to ty
Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty

Marek Grechuta

 

 

obraz: Emilia Czupryńska

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=dDvzTCVIjAw

https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI

 

 

 

 

… trzy przepisy na zdrowe dipy …

Dip kojarzy nam się z tłustym majonezem, traktujemy go jako bombę kaloryczną. Tymczasem – w przeciwieństwie do majonezu – dip może być lekki, pyszny i zdrowy. W dodatku nie wymaga od nas wielkich umiejętności kulinarnych i zawsze się udaje.

zdrowe-dipy

Dip,dressing i sos

Dip nieco różni się od sosu i dressingu. Sos jest płynny, lejący się, zwykle podawany na ciepło do dań z ryżu i makaronu, niekiedy do sałatek. Dressing ma konsystencję gęstszą od sosu, podawany jest na zimno, bezpośrednio na potrawy, przede wszystkim sałatki. Dip jest najgęstszy i najcięższy, serwowany na zimno, zazwyczaj w osobnym naczyniu. Zjadamy go nakładając łyżką bezpośrednio na potrawę lub zanurzając w nim podane dodatki (np. krojone warzywa). Często traktujemy dip jako pastę i jemy z domowym pieczywem.

Dip buraczany

Składniki:

  • 450 g upieczonych buraków
  • 1/2 szklanki posiekanych orzechów (np. włoskich, laskowych, nerkowca)
  • 2 łyżki jogurtu greckiego
  • 1 łyżeczka octu balsamicznego
  • 1 łyżka posiekanego koperku
  • sól i pieprz do smaku

Przygotowanie:

Wszystkie składniki umieszczamy w misce i blendujemy na gładką masę. Można dodać kroplę oliwy z oliwek.

Guacamole

Składniki:

  • 2 dojrzałe awokado, obrane, bez pestki
  • sok z połowy limonki (albo cytryny)
  • 1/2 pokrojonej w drobną kostkę czerwonej cebuli
  • 2 pomidory, bez nasion, pokrojone w kostkę
  • 1 łyżka posiekanej kolendry
  • 1 ząbek czosnku
  • sól i pieprz do smaku

Przygotowanie:

Awokado i sok z limonki łączymy w misce. Rozdrabniamy widelcem. Dodajemy pozostałe składniki i mieszamy. Gotowe.

Dip marchewkowy

Składniki:

  • 5 marchewek, obranych i pokrojonych w paski
  • 1 łyżka kminku
  • 1 łyżka miodu
  • 1 łyżeczka papryki słodkiej
  • 1 łyżka oliwy z oliwek
  • sól i pieprz do smaku

Przygotowanie:

Marchewki układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Pieczemy ok. 25-30 minut w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni. Po wyjęciu z piekarnika lekko studzimy, następnie wszystkie składniki umieszczamy w blenderze i miksujemy.

foto: flikr.com/crd

/          dziecisawazne.pl        /

… ludzie mali … ” ekspert ” ubliża Jolie … a profesor onkologii dla PAP: ” Krytykować mogą tylko ci,co nie mają wiedzy ” …

 

No szlag mnie trafi….
Jakim trzeba być człowiekiem, co mieć zamiast serca i … mózgu by napisać coś takiego…
Tyle kobiet cierpi, tyle dzieci bez matek, mężów bez żon…
Ech…

„No szlag mnie trafi….<br /><br /><br />
Jakim trzeba być człowiekiem, co mieć zamiast serca i … mózgu by napisać coś takiego…<br /><br /><br />
Tyle kobiet cierpi, tyle dzieci bez matek, mężów bez żon…<br /><br /><br />
Ech…”
FB / Dorota Zawadzka
natemat.pl

 

Jej krok może pomóc wielu polskim kobietom uratować życie – mówi prof. Jan Lubiński z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Onkolog i genetyk ocenia w ten sposób decyzję Angeliny Jolie o usunięciu jajników z powodu wysokiego ryzyka zachorowania na raka jajnika. Po przeciwnej stronie tej dyskusji jest Tomasz Terlikowski, który obraźliwie odniósł się do tego, na co zdecydowała się aktorka.
Jolie w tekście opublikowanym na łamach „New York Timesa” oświadczyła, że ze względu na posiadaną mutację w genie BRCA1, znacznie zwiększającą ryzyko raka piersi i raka jajnika, a także przypadki zachorowań na te nowotwory  w rodzinie profilaktycznie poddała się operacji usunięcia jajników i jajowodów. Ujawniła to mniej więcej dwa lata po przebytej operacji obustronnej mastektomii, którą wykonano u niej z tych samych przyczyn.
Publicystę Frondy.pl skrytykowała nawet sama prawica. „Jak Panu jako katolickiemu publicyście nie wstyd zamieszczać takich tekstów?” – pytała na przykład Jolanta Szczypińska z PiS.Ekspert: „To bardzo mądra decyzja”

A teraz opinia eksperta – prof. Jana Lubińskiego, onkologa i genetyka, kierownika Zakładu Genetyki i Patomorfologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Mówi on w rozmowie z Polską Agencją Prasową jednoznacznie: decyzja Jolie była bardzo mądra. – Wprawdzie tego nie policzyliśmy, ale z naszych obserwacji wynika, że informacja o obustronnej mastektomii, której poddała się Jolie w 2013 r., zwiększyła pozytywne nastawienie kobiet z genetycznym ryzykiem raka piersi i jajnika do tego radykalnego zabiegu – mówi. Kierowana przez niego jednostka prowadzi największy na świecie rejestr kobiet będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1.

Prof. Lubiński zaznacza, że wśród polskich pacjentek akceptacja owariektomii (radykalne usunięcie jajników) jest duża. Zgadza się na nią 85 proc. pań, które z powodu mutacji genetycznych mają wysokie ryzyko raka jajnika i raka piersi. – 50 proc. poddaje się jej od razu po ujawnieniu wysokiego ryzyka, natomiast 35 proc. odkłada ją na później. Problem w tym, że jeśli te panie w międzyczasie zachorują, to później mają do nas pretensje, że nie udało nam się ich przekonać do podjęcia szybkiej decyzji – wyjaśnia genetyk.

Według niego nosicielki mutacji w genie BRCA1 mają ok. 50-procentowe ryzyko zachorowania na raka jajnika w ciągu życia. Ryzyko zachorowania na raka piersi jest różne w zależności od miejsca zamieszkania, np. dla polskich kobiet jest szacowane na 60 proc., a dla Amerykanek na 80-90 proc. Jest to prawdopodobnie związane ze środowiskowymi czynnikami modyfikującymi – wyjaśnił.

„Krytykować mogą ci, co nie mają wiedzy”

Prof. Lubiński podkreśla, że decyzję Angeliny Jolie krytykować mogą tylko osoby pozbawione wiedzy na temat ryzyka związanego z mutacją w genie BRCA1. – Dzięki tej decyzji dzieci aktorki będą miały matkę – zaznacza. Genetyk przypomina, że obszerne badanie, które przeprowadził jego zespół wśród kobiet z mutacją w genie BRCA1, wykazało, iż profilaktyczna owariektomia o 70 proc. obniża ryzyko zgonu.

Specjalista zwraca uwagę, że u 99 proc. nosicielek mutacji genu BRCA1 profilaktyczne usunięcie jajników przeprowadza się już po urodzeniu przez nie dziecka, tj. po 35. roku życia.

– Operacja wywołuje wprawdzie przedwczesną menopauzę, ale pacjentki otrzymują hormonalną terapię zastępczą (HTZ) – zaznacza. Wyjaśnia też, że jest to bezpieczne, gdyż naturalnie kobiety produkują pewien nadmiar estrogenów pobudzających wzrost guzów piersi i jajnika, natomiast w ramach HTZ podaje się je w bardzo niskich stężeniach. – Poza tym pacjentki nie mają już jajników i jajowodów, więc rak tych narządów im nie grozi – wyjaśnia prof. Lubiński.

Według niego operacja usunięcia jajników prowadzona jest metodą laparoskopową, zatem jest mało inwazyjna. Pacjentka w ciągu dwóch dni od przyjęcia do szpitala wychodzi do domu.

/         psm/ PAP         tok.fm      /

… różne rodzaje biofeedbacku …

obraz: eeg-biofeedback.info.pl

 

Naukowcy spierają się w jaki sposób i jakim zakresie działa biofeedback. Jednak wśród osób  korzystających z tej metody możemy odnaleźć przynajmniej jeden wspólny mianownik, który był bodźcem do rozpoczęcia terapii- utrata zdrowia i dobrego samopoczucia wywołana stresem. Z tego powodów wielu naukowców uważa, że kluczem do skutecznej terapii biofeedback jest relaksacja. Kiedy człowiek żyje w długotrwałym stresie, procesy życiowe w jego organizmie ulegają zaburzeniom. Dzięki terapii neurofeedback, przy pomocy technik relaksacyjnych i ćwiczeń umysłowych oraz obserwacji naszych wyników na monitorze komputera, możemy ustabilizować te procesy. Jednak, żeby osiągnąć korzyści musimy zaangażować się w trening.

/      neuroblog.pl /

obraz: compound315.com

 

Biofeedback wykorzystuje zdolność mózgu do zmiany procesów fizjologicznych organizmu, także tych, co do których przyjęliśmy, że nie mamy nad nimi kontroli, tj. rytm serca czy częstotliwość i amplituda fal mózgowych. Pod płaszczem pojęcia mieści się jednak wiele rodzajów tej terapii mających częściowo różne zastowanie. Jakie rodzaje biofeedbacku wyróżniamy i na czym polegają?
Homeostaza to zdolność utrzymywania parametrów wewnętrznych organizmów żywych na stałym poziomie. Pojęcie to zwykle odnosi się do samoregulacji (np. stała temperatura ciała). Mechanizmy wytwarzania odpowiedzi i tym samym regulacji wartości parametru można podzielić na dwie grupy: fizjologiczne (np. zwiększenie częstotliwości skurczów mięśni w celu podwyższenia temperatury) oraz behawioralne (np. wyjście z cienia, w tym samym celu). Fizjologiczne mechanizmy opierają się na sprzężeniu zwrotnym. Organizm dostaje wiadomość np. jest za zimno i próbuje to rekompensować skurczem mięśni.
Wykorzystując wiedzę na temat fizjologicznych mechanizmów opierających się na sprzężeniu zwrotnym, możemy starać się modyfikować parametry możliwe do kontrolowania (np. oddech). Opieramy się na wiedzy, że zmiana tych parametrów pociągnie za sobą zmianę parametrów, których w innych warunkach nie bylibyśmy w stanie kontrolować (np. rytm serca). Tak właśnie działa biologiczne sprzężenie zwrotne czyli biofeedback.Rozwój technologiczny w czasach współczesnych, w szczególności technik komputerowych, pozwolił na bardzo atrakcyjną wizualizację procesów fizjologicznych. Takie obrazowanie znacznie przyspiesza proces terapeutyczny. Gdy angażujemy większą liczbę zmysłów podczas uczenia się umiejętności sterowania reakcjami swojego organizmu, uruchamiamy mechanizm kompensacji (czyli mechanizm zastępowania niedoskonałość w jednych zmysłach, pracą innych), co zwiększa skuteczność naszego działania. Gdy obserwujemy jak komputer reaguje na nasze próby dojścia do pozytywnego rezultatu, angażując do tego wzrok i słuch, uczymy się jak poznawać mechanizm sterujący daną reakcją fizjologiczną. Gdy to ćwiczymy, wzmacniamy ten mechanizm. W trakcie ćwiczeń droga impulsu nerwowego od źródła do ośrodka korowego w mózgu utrwala się i z czasem coraz szybciej reaguje na naszą wolę działania. Na zasadzie utrwalania drogi impulsu nerwowego opiera się nasza umiejętność uczenia i zapamiętywania.Na całym świecie naukowcy, lekarze i terapeuci wypracowali wiele metod kształtowania procesów zachodzących w naszym organizmie, w oparciu od biologiczne sprzężenie zwrotne (biofeedback). Ośrodki naukowe zajmujące się badaniem wpływu biofeedbacku na różnorodne dysfunkcje i choroby znajdują się między innymi w Kanadzie, USA, Czechach. ADD Centre and Biofeedback Institute of Toronto od ponad 20 lat prowadzą Linda i Michael Thompsonowie, w kręgu ich zainteresowań jest wpływ biofeedbacku na ADD, ADHD i Zespół Aspergera. Dr Barry Sterman i dr Joel F. Lubar z Uniwersytetu Kalifornijskiego odkryli wpływ biofeedbacku na zmniejszenie ilości napadów padaczkowych u chorych odpornych na leczenie farmakologiczne. Siegfried i Susan Othmerowie założyli EEG Institute w Los Angeles, odkrywając możliwość pomocy weteranom wojennym cierpiącym z powodu PTSD (Post Traumatic Stress Disorder – Syndrom Stresu Pourazowego). Prof. Jurii Tyl w Biofeedback Institute w Pradze prowadzi badania nad biofeedbackiem w terapii dzieci z ADHD.Niektóre z form biofeedbacku najlepiej sprawdzają się w poprawianiu konkretnego parametru naszej fizjologii (np. oddech) inne są bardziej uniwersalne. Ich lista nie jest zamknięta. Postęp w nauce a w szczególności neurologii i fizjologii w połączeniu z rozwojem technologicznym otwiera przed nami ogromne możliwości w tej dziedzinie.

RSA Biofeedback (Respiratory Sinus Arrhythmia)

Metoda została wynaleziona i opracowana w Rosji na początku lat 80 przez naukowca-fizjologa Aleksanda Smetankina.

RSA Biofeedback opiera się na obserwacji zależności między synchronizacją pracy serca z oddechem a ogólną kondycją ludzkiego organizmu. Powiększenie RSA (różnicy pulsu na wdechu i wydechu) jest wskaźnikiem lepszej homeostazy. Lepsza homeostaza to większe możliwości adaptacyjne i silniejsze funkcje obronne organizmu. Zauważono, że wskutek ćwiczenia oddechu przeponowego zmienia się częstość skurczów serca. Synchronizacja tych dwóch parametrów skutkuje poprawą funkcjonowania układu krążenia, wyrównaniem ciśnienia tętniczego, większą sprawnością układu oddechowego (większa pojemność oddechowa płuc to lepsza kondycja), większą odpornością na wysiłek a także na stres.

RSA Biofeedback stosuje się, jako metodę towarzyszącą treningom neurofeedback lub jako metodę samodzielną.

Na treningu osoba trenująca zostaje podłączona do urządzenia (głowicy), które rejestruje elektryczną aktywność serca (EKG) przy pomocy elektrod zamocowanych na skórze klatki piersiowej. Poprzez elektrody i głowice do komputera dociera informacja EKG. Przy pomocy specjalnego oprogramowania wyodrębniany jest rytm serca człowieka i w czasie rzeczywistym odzwierciedlany na komputerze w postaci zrozumiałej dla człowieka gry video lub w formie sygnałów dźwiękowych. Odpowiednim parametrom stanu fizjologicznego pacjenta przypisana jest konkretna akcja na ekranie lub odpowiedni dźwięk. Gdy zmieniamy swoje parametry fizjologiczne (np. oddychamy zgodnie z instrukcją trenera) widzimy czy nasza postawa jest prawidłowa za pomocą zmian w grze lub dźwięku. Nieprawidłowa postawa też jest od razu rejestrowana i wiemy kiedy przestajemy trenować. Wracając do prawidłowej postawy słyszymy znowu lub widzimy zmiany na ekranie. Ćwicząc w ten sposób uczymy nasz organizm prawidłowej postawy. Z czasem okres utrzymywania prawidłowej postawy się wydłuża, aż przychodzi taki czas, że staje się ona dla nas naturalna.

Jest to trening bardzo popularny w szkołach rodzenia. Umiejętność oddychania przeponowego i normalizacji rytmu serca, zmniejsza doznania bólowe w trakcie porodu, zwiększa ukrwienie macicy i dostarcza bardziej natlenioną krew mającemu narodzić się dziecku.

EMG Biofeedback (ElektroMioGraphia)

Elektromiografia (EMG) to metoda badania potencjału elektrycznego związanego z aktywnością wysiłkową i spoczynkową mięśni. Są dwie metody takiego badania: inwazyjna (bolesna), która polega na wkłuwaniu igły do mięśnia, oraz nieinwazyjna (bezbolesna) tzw. elektromiografia powierzchniowa. Badanie przeprowadza się w oparciu o naklejone elektrody w obszarze badanego mięśnia lub poprzez aplikację elektrody (dopochwowo lub doodbytniczo). Chociaż tą metodą nie można ocenić warstwy głębokiej mięśni, to z drugiej strony wkłucie igły zaburza czynność mięśnia i wyniki igłowego EMG mogą być mylące.

W trakcie treningu EMG Biofeedback urządzenie wychwytujące elektryczne sygnały w mięśniach przetwarza je na formę zrozumiałą dla trenującego, np. gdy napinamy mięśnie to błyska światło lub słychać dźwięk. Aktywność mięśnia może być także obrazowana na ekranie komputera w formie krzywej. Aby dokładniej zobrazować stan mięśnia wykorzystuje się różne formy działań, np. zmienny poziom i barwa dźwięku w zależności od konkretnej formy aktywności (głębokość oddechu, siła skurczu mięśnia, tętno, itp.), ilość i barwa zapalanego i gaszonego światła lub zmieniająca się grafika.

Do terapii zaburzeń aktywności mięśni stosuje się również aparaturę ETS (Electromyographic Triggered Stimulation – stymulacja sterowana odczytem EMG). Trener ustala próg możliwości oraz parametry stymulacji, które powodują lekki skurcz mięśnia. Osoba trenująca obserwując na ekranie aktywność swoich mięśni usiłuje pokonać zadany próg. Gdy jej się uda włącza się automatyczna stymulacja mięśni. W ten sposób skurcz zapoczątkowany świadomie zostaje podtrzymany przez urządzenie. Jeśli nie uda się przekroczyć progu, zostaje on obniżony do poziomu osiągalnego, gdy zostanie osiągnięty, poprzeczka znów idzie w górę. Gdy ćwiczymy skurcze przy pomocy elektrostymulacji, po nauczeniu się samodzielnego napinania mięśnia, można stosować także stymulację jako sygnał do świadomego wytwarzania skurczu, który był zapoczątkowany przez stymulator. Polega to na kontynuowaniu ćwiczenia poprzez wzmacnianie pobudzonych przez stymulator mięśni. W ten sposób wzmacniamy nie tylko sam mięsień ale również umiejętność jego kontroli i przewodzenie w nerwach ruchowych. O sile takiego świadomego działania decyduje nie tylko sam mięsień ale przede wszystkim świadoma wola.

Jest to metoda, która pozwala rehabilitować pacjentów, którzy są w stanie wykonać minimalny ruch mięśni, ale jest on niezauważalny gołym okiem. EMG Biofeedback wizualizuje nawet intensywne myślenie o skurczu. Pokazuje jaką świadomość kontroli skurczu ma pacjent. Taki skurcz jest zapoczątkowany świadomie, z woli pacjenta. Gdy osiągnie zadany próg, włączona stymulacja wzmacnia drogę impulsu między mięśniem a korą ruchową. W miarę upływu czasu takie połączenia nerwowe stają się coraz mocniejsze, wzmacniają mięsień i pozwalają na coraz lepszą kontrolę jego skurczu.

Metoda ta stosowana jest między innymi w leczeniu zaburzeń oddawania moczu lub stolca, pochwicy, prostatitis. Przy niedowładzie wiotkim, człowiek nie jest w stanie utrzymać skurczu np. przez 3 – 4 sekundy. Stosując EMG biofeedback mięsień jest efektywnie trenowany i osiąga to czego nie byłby w stanie sam wyćwiczyć.

GSR Biofeedback (Galvanic Skin Response) lub EDR (ElektroDermal Response)

Biofeedback GSR(reakcja skórno-galwaniczna) wykorzystuje monitorowanie i kontrolę zmian przewodnictwa skóry pod wpływem zjawisk zewnętrznych i wewnętrznych zachodzących w organizmie. Biofeedback GSR mierzy elektryczne przewodzenie skóry, które zmienia się w zależności od ogólnego pobudzenia współczulnego układu nerwowego. Ten rodzaj biofeedbacku najlepiej wykrywa zależności między stanem somatycznym i psychicznym człowieka, dlatego wykorzystywany jest w wykrywaczach kłamstw. Wykres GSR ma największy zasięg i jest najbardziej czułym pomiarem ze wszystkich rodzajów biofeedbacku. Oznacza to, że monitoruje i pozwala modyfikować nawet bardzo subtelne zmiany zachodzące w naszym organizmie.

Elektrody montuje się na opuszkach palców. Podłączone one są do głowicy przetwarzającej sygnał idący do komputera. Specjalne oprogramowanie wizualizuje stan przewodnictwa skóry w formie obrazu lub dźwięku. Podobnie jak w innych biofeedbackach mechanizm uczenia się reakcji swojego organizmu jest podobny. Według wytycznych trenera staramy się osiągnąć pewien stan docelowy (relaks, koncentracja) a informacja zwrotna w formie obrazu lub dźwięku informuje nas czy go osiągnęliśmy. Stan ten zapisywany jest w naszym mózgu jako reakcja pozytywna, połączenia nerwowe do mózgu stają się coraz trwalsze. Tak utrwalamy pozytywną postawę, którą potem przenosimy na nasze codzienne życie.GSR Biofeedback stosowany jest w ćwiczeniu umiejętności odprężania się i relaksu, dlatego towarzyszy leczeniu zaburzeń układu nerwowego, chronicznego stresu i nerwic. Może też być stosowany równolegle z innymi rodzajami biofeedbacku.
Biofeedback oddechowyW biofeedbacku oddechowym podstawowym parametrem jaki kształtujemy jest nasz oddech. Opiera się na obserwacjach zależności między rytmem i długością wdechu i wydechu a stanem naszego zdrowia i ogólnego samopoczucia. Normalizacja tych parametrów pomaga w leczeniu chorób układu oddechowego ( astma, dychawica) oraz układu krążenia.Aparat do biofeedbacku oddechowego składa się z czujników długości i rytmu wydechu. Stąd przekazywane są do komputera i za pomocą specjalistycznego oprogramowania wizualizowane na ekranie najczęściej w formie krzywej wizualnej. Trener ustawia próg trudności, przekroczenie którego powoduje reakcję wizualną czy dźwiękową. Po osiągnięciu pierwszego progu, trener ustawia następny poziom trudności. I tak aż do uzyskania zadowalających efektów. Mówiąc o zadowalających efektach muszę wspomnieć o dwóch aspektach. Jednym z nich jest osiągnięcie przez osobę trenującą progu zadanego przez trenera, drugim jest satysfakcja, poczucie osiągnięcia celu i subiektywnie odczuwane lepsze samopoczucie. Bo tak naprawdę to nie trener wie kiedy czujemy się lepiej ale my sami.Biofeedback temperaturowy

Biofeedback temperaturowy opiera się na zależnościach między temperaturą skóry a stanem psychicznym człowieka. Im wyższa temperatura tym bardziej rozszerzone naczynia krwionośne to powoduje lepsze ukrwienie kończyn i większe odprężenie. Celem treningu jest uzyskanie wyższej temperatury niż wyjściowa.

Czujnik temperatury (termistor) założony na opuszkę palca, mierzy temperaturę obwodową palców dłoni. Dane przekazywane do komputera i cyfrowo przetworzone widzimy na ekranie w formie wizualnej, na specjalnym panelu w formie zapalających się diod lub w formie dźwiękowej. Odpowiednie zmiany na ekranie, panelu lub fonii podpowiadają nam kiedy osiągamy pozytywny efekt. Staramy się go osiągnąć próbując maksymalnie się odprężyć.

Biofeedback temperaturowy stosowany jest w leczeniu niedokrwienia kończyn, reumatyzmie i chorobach układu krążenia

HEG Biofeedback (HemoEncehpaloGraphy)

To najnowsza technologia z grupy treningów biofeedback. Wykorzystuje metodę termoskopii czyli monitorowaniu ciepła wytwarzanego przez ludzki organizm. W tym przypadku chodzi o ciepło wydzielane przez mózg. Zauważono, że ciepło wydzielane przez mózg określa regionalny przepływ krwi w danych obszarach mózgu, a to wpływa na poziom metabolizmu komórek nerwowych. W efekcie poprawia się funkcja regulacyjna kory mózgowej i zmniejsza nadpobudliwość układu nerwowego.

Specjalna czujka podczerwieni umieszczana jest na czole w obszarze kory przedczołowej. Odpowiada ona za kluczowe funkcje mózgu takie jak samokontrola, pamięć czy regulacja emocji. Dane poprzez głowicę i program komputerowy wizualizowane są na ekranie w formie obrazu lub przekazywane osobie trenującej w formie dźwięku.

Wykorzystywana w leczeniu zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, napadach agresji, ADHD i ADD, lękach.

/ autorka tekstu:Joanna Krawczyk, neuroterapeuta EEG Biofeedback, Centrum Terapii Hypnos /

 

… o biofeedbacku …

https://www.youtube.com/watch?v=udcVv_UUp7M

https://www.youtube.com/watch?v=nH9UVY5xPgg

https://www.youtube.com/watch?v=IkV9nRsECaE

 

obraz: centerforcounselingandchoropractic.com

… jak można trenować mózg … biofeedback …

Metoda EEG biofeedback wykorzystuje specjalistyczne oprzyrządowanie do odzwierciedlania procesów, z których nie zdajemy sobie sprawy, a które możemy nauczyć się kontrolować. EEG to profesjonalny trening umysłu, dzięki któremu uczymy się zmieniać wzorzec wytwarzanych fal w mózgu. Mózg pracuje dzięki temu wydajniej, efektywniej i szybciej.  (fot. depositphotos)

obraz: kobietawielepiej.pl

 

Metoda EEG biofeedback wykorzystuje specjalistyczne oprzyrządowanie do odzwierciedlania procesów, z których nie zdajemy sobie sprawy, a które możemy nauczyć się kontrolować. Celem treningów jest normalizacja zapisu EEG, trening i usprawnienie pracy mózgu, oraz kształtowanie zdolności samoregulacji.

EEG to profesjonalny trening umysłu, dzięki któremu uczymy się zmieniać wzorzec wytwarzanych fal w mózgu. Mózg pracuje dzięki temu wydajniej, efektywniej i szybciej. Sygnał EEG pacjenta jest przetwarzany na zrozumiałą formę – animację, grę video, wykres, dźwięk. Podczas treningów możemy oglądać film, słuchać muzyki; dzięki temu możemy obserwować pracę naszego mózgu na ekranie. Uważa się, że większość z nas wykorzystuje możliwości mózgu tylko w 5%. Treningi EEG – biofeedback zwiększają to wykorzystanie nawet do 25 – 30%.

 

/ kobietawielepiej.pl /

 

obraz: thepainauthority.com

 

Ludzie posiadają zdolność świadomego uczenia się samoregulacji pewnej części własnej fizjologii. Za pomocą biofeedbacku możemy kontrolować nasze autonomiczne funkcje biologiczne takie jak temperatura skóry, pocenie się, napięcie mięśniowe, czynność elektryczna mózgu czy synchronizacja rytmu serca z oddechem.
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu zachodni badacze uważali, że fragment układu nerwowego zawiadujący czynnościami organów wewnętrznych, np. serca, naczyń krwionośnych, płuc, układu trawiennego, mózgu, nie podlega naszej kontroli. Z drugiej strony, w kulturach Dalekiego Wschodu (Indie,Chiny) świadoma kontrola nad pewnymi funkcjami układu nerwowego jest praktykowana od stuleci. Zachodni naukowcy wykonali krok w tym kierunku dopiero w pierwszych dziesięcioleciach XX wieku. To wtedy odkryto, że ludzie posiadają zdolność świadomego uczenia się kierowania własną fizjologią. Właśnie to w pewnej mierze umożliwia biofeedback.Czym jest biofeedback?Biofeedback to „wykorzystanie specjalistycznego oprzyrządowania do odzwierciedlania procesów psychofizjologicznych, z których osoba nie zdaje sobie zwykle sprawy, a które można świadomie kontrolować” – pisze George Fuller w książce „Biofeedback: Methods and Procedures In Clinical Practice”. Biofeedback razem z EEG (Elektro EncefaloGram) należy do działu nauki zwanego elektrofizjologią, która zajmuje się zjawiskami związanymi z przewodnictwem elektrycznym w organizmie oraz wpływem wewnętrznych i zewnętrznych bodźców elektrycznych na funkcjonowanie organizmu.

Ilość treningów biofeedback zależy od typu problemu (lub schorzenia) i umiejętności indywidualnych osoby. Może być traktowany jako indywidualna terapia lub trening albo jako forma działania uzupełniająca inny rodzaj terapii lub leczenia.

Przedrostek bio w nazwie biofeedback odnosi się do procesów zachodzących w naszym organizmie. Zakończenie „feedback” pochodzi z języka angielskiego i oznacza sprzężenie zwrotne. Termin wskazuje więc na uzyskanie informacji zwrotnej z procesów zachodzących w organizmie. Jednak to nie tylko bierny pomiar. Założeniem jest aktywne zaangażowanie osoby trenowanej w kontrolowanie własnych procesów fizjologicznych. Dlatego używa się też terminu psychofizjologia stosowana.

Jak to wygląda?

W czasie treningu biofeedback osoba zostaje podłączona do aparatury poprzez umieszczenie elektrod na jej ciele, a zestaw urządzeń monitoruje stan psychofizjologiczny człowieka, np. rytm serca czy fale mózgowe i prezentuje ten stan. Ponieważ wykres temperatury czy obraz fal mózgowych jest mało czytelny dla przeciętnego człowieka, dane te są przetwarzane cyfrowo i wyświetlane na ekranie komputerowym w formie zrozumiałego obrazu i dźwięku. Obraz na ekranie komputera jest zatem wizualizacją określonych czynności naszego organizmu, które w danym momencie mają miejsce: widzimy, jak pracuje nasze serce czy mózg.

W trakcie treningu klient ma za zadanie osiągnąć i utrzymać określony stan, np. koncentracji, rozluźnienia, itp. Obraz i dźwięk zmieniają się w zależności od tego, czy uda nam się go osiągnąć na poziomie fizjologicznym czy nie. Jeśli nam się uda, takie działanie jest kodowane w mózgu jako działanie pozytywne. Im częściej wraca się do pożądanego stanu, tym mocniej zapamiętuje to nasz mózg.

Plastyczności mózgu daje szerokie możliwościBiofeedback korzysta z tego, że mózg jest plastyczny. Oznacza to, że organ ten nie tylko zapamiętuje prawidłowy stan psychofizjologiczny naszego organizmu, ale także tworzy nowe struktury nerwowe uczestniczące w tworzeniu prawidłowej postawy, dzięki czemu łatwiej ją ponownie osiągnąć. W tym samym czasie komórki nerwowe nieuczestniczące w tej postawie zanikają jako te, z których mózg nie korzysta. A to koreluje z zanikiem nieprawidłowych objawów. Jest to tak jak z mięśniami, które zanikają jeśli są bezczynne.Jaka jest skuteczność biofeedbacku?

Jako metoda bezinwazyjna biofeedback nie ma skutków ubocznych. Jedynym problemem może być brak oczekiwanych rezultatów. Taki brak może być spowodowany błędną lub niepełną diagnozą (np. określono, że jest depresja  ale pominięto fakt, że występują także lęki). Z drugiej strony może być spowodowany zbyt małą liczbą treningów a zbyt dużymi oczekiwaniami w stosunku do zaistniałego problemu. W takiej sytuacji ważne jest aby trener bardzo starannie zaplanował treningi i bardzo dokładnie przedstawił swoją diagnozę, określając czas w jakim można oczekiwać pierwszych rezultatów. Każda liczba treningów ma pozytywny wpływ na ludzki organizm. Zakłada się, że im więcej treningów tym zmian jest więcej i są one trwalsze. Znaczenie ma też dokładne określenie obszarów i stopnia trudności. Analogicznie jak w przypadku ćwiczeń sportowców. Odpowiedni dobór ćwiczeń przez trenera ma kluczowe znaczenia dla osiągnięcia pozytywnych wyników przez sportowca.

Trudno jest określić dokładnie skuteczność biofeedbacku. Wiele zależy to od tego, z jakim problemem i z jakimi oczekiwaniami przystępujemy do treningów. Jeśli skuteczność określać można miarą wystąpienia jakichkolwiek, najmniejszych nawet pozytywnych efektów, to biofeedback jest w 100% skuteczny. Problem w tym, że dla niektórych, efekty, które osiągają są niewystarczające.

Rezultaty zależą również od osoby poddawanej biofeedbackowi. To tak jak w przypadku treningu sportowego. Jak określić miarę skuteczności treningu sportowca? Czy jego sukcesami w zawodach, czy może różnicą między stanem wyjściowym a stanem końcowym. W ten sam sposób określamy skuteczność biofeedbacku. Jeśli widzimy, że dziecko nie potrafi się skupić na wykonywaniu zadania dłużej niż 2 minuty, to za sukces uznamy to, gdy zacznie się skupiać na 5 minut. Co oczywiście nie przeszkadza nam dążyć do tego aby potrafiło to robić przez kilka godzin. Każda poprawa stanu pierwotnego jest dowodem na skuteczność metody, gdyż jest dowodem, że ona działa. Pytanie jest jak długo wytrwamy na treningach i jakie efekty chcemy osiągnąć.

Trening dostosowany do potrzeb

Przy treningach biofeedback (neuro biofeedback) osoby z objawami nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD), pierwsze objawy wyciszenia mogą pojawić się po kilku, kilkunastu treningach, ale o pozytywnych efektach możemy mówić dopiero po kilkudziesięciu. W poważniejszych przypadkach może ich być ponad 100. W przypadku treningu osoby zdrowej, ale chcącej poprawić swoje funkcjonowanie w pracy (uwaga, koncentracja, pamięć) do efektów pozytywnych powinno wystarczyć 10-15 treningów. Pozytywne efekty są trwałe, choć można co kilka lat wracać do takich treningów w celu „utrwalenia” pozytywnych efektów.

W zależności od typu problemu, można wybrać biofeedback najbliższy obszarowi danego zagadnienia. Najszersze zastosowanie i wpływ na najwięcej sfer życia człowieka, ma neuro biofeedback, który wykorzystuje elektryczną aktywność ludzkiego mózgu.

Inne rodzaje biofeedbacków:

– RSA Biofeedback (Respiratory Sinus Arrhythmia)

EMG Biofeedback (ElektroMioGraphia)– GSR Biofeedback (Galvanic Skin Response) lub EDR (ElektroDermal Response).

– Biofeedback oddechowy

– Biofeedback temperaturowy

– HEG Biofeedback (HemoEncehpaloGraphy)

Czy są jakieś przeciwwskazania do terapii biofeedback?

Według stanu obecnej wiedzy nie ma żadnych przeciwwskazań do stosowania biofeedbacku. W ciężkich przypadkach neurologicznych i psychiatrycznych, takich jak stany po udarach czy urazach mózgu (wypadki), schizofrenia, psychozy czy dziecięce porażenie mózgowe, jedynym dodatkowym wskazaniem jest aby treningi były wykonywane pod nadzorem lekarza, najlepiej prowadzącego. Takie sesje treningowe przeprowadza się najczęściej w szpitalu lub w trakcie turnusu rehabilitacyjnego, gdzie personel medyczny jest cały czas dostępny. Znaczenie mają też przyjmowane leki. W takiej sytuacji to lekarz przepisujący lek musi określić czy reakcje pacjenta nie są zaburzone po jego przyjęciu. Wtedy trening jest możliwy dopiero po zakończeniu farmakologii. Przypadki bez tzw. wywiadu neurologicznego czy psychiatrycznego, mogą być prowadzone przez wykwalifikowanych terapeutów. Kwalifikacje nabywają oni na szkoleniach prowadzonych w Polsce przez kilka placówek, które mają bardzo dobrze wykształconą kadrę szkoleniową i odpowiednie certyfikaty.

Kwalifikacje specjalistów

Wystawianiem certyfikatów i nadzorem nad kompetencjami zarówno kadry szkoleniowej jak i neuroterapeutów zajmuje się sekcja Biofeedback Polskiego Towarzystwa Neurofizjologii Klinicznej. Drugą organizacją promującą biofeedback w Polsce i organizującą sympozja naukowe z udziałem lekarzy, naukowców i specjalistów z całej Europy jest Polskie Towarzystwo Biofeedback i Psychofizjologii Stosowanej. Wśród ogólnoeuropejskich stowarzyszeń na pewną uwagę zasługuje Biofeedback Foundation of Europe promujące badania nad biofeedbackiem, edukację na ten temat, organizujące szkolenia i konferencje naukowe. Najbardziej prestiżową międzynarodową organizacją wydaje się być International Society of Neurofeedback.

To nie czarodziejska różdżka ani panaceum na wszystko

Biofeedback to nie czarodziejska różdżka ani panaceum na wszystko. Ale jest to skuteczne narzędzie, poparte wieloma badaniami naukowymi, którego stosowanie może prowadzić do większej lub mniejszej poprawy jakości funkcjonowania organizmu.

/          autorka tekstu:Joanna Krawczyk, neuroterapeuta EEG Biofeedback,Centrum Terapii Hypnos  /

… :-)))

FB / Dorota Zawadzka

 

Why it's nice to be an atheist, Reason #7: You're allowed to wink ;) (see Proverbs 6:13 & Proverbs 10:10)

obraz: buzzfeed.com